Van de voorzitter: tsjonge, wat gebeurt er toch veel in de Oosterkerk!

Stemlokaal Op woensdag 18 maart waren in Nederland weer de gemeenteraadsverkiezingen. De Oosterkerk was weer eens het mooiste stemlokaal van Hoorn. En die opmerking komt niet van mij, maar van een aantal stemmers. Toch leuk om dat te horen, want dat vinden wij natuurlijk allang. Een dag eerder waren de benodigde spullen gebracht, de drie stemhokjes in elkaar gezet en op de juiste plaats neergezet. Ook de tafels kwamen op het podium waar drie medewerkers achter konden plaatsnemen.
Het leuke van onze, tijdelijke stemlocatie, is dat veel mensen, ook nog de tijd nemen om in alle rust ons prachtig gebouw te bekijken. Soms had een enkele stemmer ook de tijd om even een praatje te maken of uitleg te vragen over iets wat hen  in de kerk opviel. En zoals dat altijd gaat, een enkele keer moest men in de rij wachten, soms was het doodstil.
Het voordeel van deze opstelling is dat, ook al is er een lange rij, de bezoekers droog en warm staan.
Om 8 uur ’s avonds kwam ik weer polshoogte nemen; het was mijn taak dit keer om de Oosterkerk, na afloop, af te sluiten.
Een kwartier voor sluitingstijd was het nog even spannend, want de medewerkers zaten te wachten op de duizendste stemmer; dat bleek de heer Klaas Bakker te zijn. Een van de vrouwelijke leden van de stemcommissie had in een opwelling tegen haar collega’s gezegd: de duizendste stemmer geef ik een zoen. En ja, daar hoort een foto bij.  We moesten wel even wachten, want mevrouw Bakker wilde er ook bij zijn. Het gebeurt toch niet elke dag dat je zoiets overkomt. Namens de Oosterkerk mocht ik hem een fles wijn overhandigen.

Logo In het laatste Bulletin en de nieuwsbrief kon u lezen, dat wij een nieuw logo hebben. Leo Bot, al jaren kunstschilder had mij opgebeld dat hij iets wilde brengen: en dat bleek een bord te zijn van 40 bij 40 cm met daarop het logo geschilderd. Na overleg met het bestuur, werd besloten het bord in de entreegang op te hangen.

En wel zo dat het voor de bezoeker onmiddellijk is dat men  De Huiskamer van Hoorn binnentreedt. Achterop het bord heeft Leo zijn naam aangebracht en natuurlijk de naam van  de ontwerpster: Sefanja Nods. Een verrijking voor de Oosterkerk!

Om even naar te kijken In dezelfde gang, rechts naast de entreedeur naar de kerk staat sinds kort een nieuwe vitrine. Deze vitrine is  geschonken door de Stichting KaapHoornvaarders, die inmiddels niet meer bestaat. In de kast zijn een aantal bijzondere voorwerpen opgesteld. Zo ligt er de 3e druk van Theodorus Velius, met aantekeningen van Sebastiaan Centen uit 1740. Het boek is geschonken door de familie Kenter. Piet van Kranenburg zorgt later nog voor een kleine uitleg van de voorwerpen.
De drijverschuit heeft jaren gehangen onder het raam dat nu de titel draagt: De reis naar Kaap Hoorn.  Toen was het nog een leeg raam, zonder afbeeldingen. Het modelscheepje paste niet bij dit thema, maar was vroeger een schip dat door Texelse vissers gebruikt werd. Het wordt ook wel een Tochtschuit genoemd. Het is een waterschip  met een bun, waarin de gevangen vis levend werd gehouden.

Dit model stamt uit 1904, is gemaakt in Amsterdam naar het beroemde schip dat in 1609 o.l.v. Henry Hudson de rivier opvoer waar nu de stad New York, het vroegere Nieuw Amsterdam, aan ligt.

Jong Op 13 maart was het weer NL-Doetdag. Marian van Iersel wist vier leerlingen van de Copernicus te strikken om vrijwilligerswerk te komen doen. Na het kennismakingsgesprek en een korte rondwandeling door onze gebouwen, gingen de leerlingen van de Copernicus, Charley, Maylan, Zhenxuan en Danell aan de slag: de herenbanken en het onderste gedeelte van de historische trap in de boenwas zetten. Maar eerst natuurlijk alles goed schoonmaken, want stofvrij blijft het nooit in de Oosterkerk. De geur van bijenwas doet mij aan vroeger denken, toen de meubels nog in de was gezet moesten worden. Vergane tijd.
En over jongeren gesproken. Voor vrijdag 20 maart was de kerk compleet leeg gemaakt, geen stoel in de kerk, kunstwerken van de muur en grond, bars leeggehaald, want dance event Feelings had onze kerk afgehuurd.
Ruim 360 jongeren, en soms iets ouder, waren hier op afgekomen. Met lichteffecten werd de muziek ondersteund. Hendrik Dragt had dit project naar ons toegetrokken. Om middernacht, keurig op tijd, was de Oosterkerk weer leeg en kon het opruimen en schoonmaken beginnen. Ook de volgende ochtend was de schoonmaakploeg van Vastenburg actief om de kerk weer spic en span op te leveren voor de volgende activiteiten.
Slechts één klacht bereikte het bestuur over het dance event: willen jullie ons eerder op de hoogte brengen? Een terechte klacht, daar kunnen wij weer mee aan de slag.

Op zondag 22 maart trad het koninklijk projectkoor Sappho aan met een uitvoering van de Mini-Mattheus. Bart Oenema, vertaler, verteller en bariton had de lange versie ingekort tot 60 minuten zonder afbreuk te doen aan het lijdensverhaal. Oenema had de tekst overgezet in het Nederlands. Voor een uitverkocht huis, waar onder een aantal jongeren, was het een genot om op deze wijze kennis te maken met het bekende verhaal.
Een langdurig applaus viel koor, musici en solisten een deel.

Op de foto zijn drie kinderen te zien die met hun ouders naar de muziek zaten te luisteren. Bij de entreedeur had ik hen, maar ook andere kinderen een glas fris namens de Oosterkerk te drinken.
En dat deden zij en als toetje ben ik met hen nog de historische trap op geweest om te genieten van het uitzicht.
Bang waren zij niet, ook al had de jongste zijn enorme, blauwe, knuffel in de bank achter gelaten.

Eddy Boom
voorzitter